Ζητείται ένα θαύμα για την Ελλάδα


Αυτά τα αποσπάσματα που θα διαβάσετε παρακάτω, γράφηκαν το 1947 από έναν Αμερικανό που επισκέφθηκε την Ελλάδα για να συντάξει την έκθεσή του στα πλαίσια εφαρμογής του σχεδίου "Μάρσαλ"και έχουν δημοσιευτεί στο βιβλίο  "Ζητείται ένα θαύμα για την Ελλάδα". Είναι το πιο επίκαιρο βιβλίο που θα έπρεπε να διαβάσουν οι κάποιοι πολιτικοί μας σήμερα που επικαλούνται την εφαρμογή ενός νέου σχεδίου Μάρσαλ.

[...] η πρώτη ημέρα εργασίας στην Αθήνα επιβεβαιώνει τις εντυπώσεις που αποκομίζει κανείς διαβάζοντας τις αναφορές και τα έγγραφα στην Ουάσινγκτον. Έχουμε ένα φτωχό λαό με μια ανίκανη κυβέρνηση και ένα πολιτικό σύστημα το οποίο απαιτεί από τους υπουργούς να έχουν ως κύριο μέλημά τους την παραμονή στο αξίωμα, παραμελώντας τα προβλήματα της ανοικοδόμησης και την επαναδραστηριοποίηση του εμπορίου και των συναλλαγών".

"Λέσβος - Ζητείται ελπίς"



Αγαπητοί μου φίλοι γνωρίζουμε   ότι το νησί της Λέσβου βρίσκεται σε οριακή κατάσταση. Τα προβλήματα είναι γνωστά σε όλους. Δεν είναι μόνο οι απελπιστικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης και η πενιχρή οικονομική προοπτική, είναι και μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα παρακμής και μελαγχολίας σε όλες τις καθημερινές δραστηριότητές μας που μας έχει επιβληθεί και από το καθεστώς των μεταναστών στο νησί.

Αν σήμερα ζούσε ο Αντώνης Σαμαράκης και του ζητούσαμε να περιγράψει την κατάσταση στη Λέσβο, θα έλεγε πάλι το γνωστό σε όλους μας ‘’Ζητείται Ελπίς’’. Από πού όμως να έρθει η ελπίδα; Από τους ανίκανους πολιτικούς κυβερνώντες του ΣΥΡΙΖΑ; Από την ‘’ανύπαρκτη’’ περιφερειάρχη του Βορείου Αιγαίου ή από τον ''φίλο'' των κυβερνώντων Δήμαρχο Λέσβου;  Η ελπίδα θα έρθει μόνο από εμάς............

Αξιολόγηση και Αναθεώρηση περιφερειακών επιχειρησιακών προγραμμάτων στη περιφέρεια Βορείου Αιγαίου



Τα φώτα της δημοσιότητας στη Λέσβο λειτουργούν όπως οι προβολείς του φωτορυθμικού, δηλαδή αναβοσβήνουν ανάλογα με τις ροές του προσφυγικού. Όταν αυξάνεται ο αριθμός των προσφύγων τότε αρχίζουν οι ζωντανές συνδέσεις και τα φώτα είναι φανταχτερά. Δυστυχώς όμως η έντασή τους είναι αντιστρόφως ανάλογη με την τουριστική μας κίνηση. Οι πρόσφυγες έδιωξαν τους τουρίστες. Είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε. Τα μέσα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής στη περιφέρεια πρέπει να ενεργοποιηθούν ανάλογα ώστε να αναχαιτίσουν τις οικονομικές επιπτώσεις του φαινομένου αφού μελετηθεί το πρόβλημα σε συσχετισμό πολιτικής και στόχων.  

Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ φιλελεύθερο κεντροαριστερό κόμμα;

Ο φιλελευθερισμός θεωρείται πλέον η κυρίαρχη θεωρία υπεράσπισης των ελευθεριών αλλά και μια θεωρία καταδίκης των κοινωνικών ανισοτήτων και υπεράσπισης της κοινωνικής δικαιοσύνης. Σήμερα, η ενιαία νεοφιλελεύθερη σκέψη είναι η κυρίαρχη ιδεολογία των καιρών μας. Φιλελεύθερα κόμματα, δεξαμενές σκέψης, είναι αρκετά διαδεδομένες σε πολλά κράτη, παρόλο που σχηματίζονται για διαφορετικό σκοπό, ανάλογα με τον ιδεολογικό προσανατολισμό τους. Τα φιλελεύθερα κόμματα μπορεί να είναι από κεντροαριστερά έως κεντροδεξιά, ανάλογα με την περιοχή. Πουθενά όμως η αριστερά δεν έχει παρουσιαστεί ως φιλελεύθερο κόμμα.

Στην Ελλάδα όπου ως συνήθως η λογική σφάλει, ένα αριστερό κόμμα κυβερνά τη χώρα εφαρμόζοντας μνημόνια με αυστηρά φιλελεύθερη οικονομική πολιτική. Αυτό είναι παγκόσμια πρωτοτυπία. Μήπως όμως τα φαινόμενα απατούν; Είναι δυνατόν ο ΣΥΡΙΖΑ να μεταμορφώθηκε φιλελεύθερο κόμμα ;

Στη Λέσβο βλέπω φως στο τούνελ αλλά φοβάμαι πως είναι του τρένου που έρχεται να μας λιώσει.



Έχω διαβάσει ανθρώπους πολύ πιο ευφυείς από εμένα που προέβλεψαν με απόγνωση το τέλος της Ελλάδας που ξέραμε, λίγο καιρό πριν συμβούν τα κατακλυσμιαία γεγονότα με τα μνημόνια και τους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες, να αλλοιώνουν καθημερινά το κοινωνικό προφίλ της Ελληνικής κοινωνίας. Δεν μπορούσα να διανοηθώ αυτό που συμβαίνει σήμερα 5 χρόνια πριν . Δυστυχώς όμως είναι μία πραγματικότητα και τα χειρότερα έρχονται. Άλλοι ίσως  πιο αισιόδοξοι, βλέπουν φως στο τούνελ, εγώ όμως αδυνατώ. Τα μόνα φώτα που βλέπω είναι τα φώτα του τρένου της συμφοράς που έρχεται να μας λιώσει.

Σκέψεις - προβληματισμοί για τη Λήμνο



To παρακάτω αποτελεί κείμενο συμβολής και προβληματισμού για την διευρυμένη ΝΟΣ της ΝΔ που έγινε στη Λήμνο την 8 Ιουλίου στην οποία παρά την επιθυμία μου να είμαι παρούσα, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, δεν μπόρεσα να παρευρεθώ.

Η Ελλάδα σε πορεία κατάπτωσης

Η Ελλάδα πλέον βρίσκεται σε πορεία εθνικής και κοινωνικής παρακμής ιστορικών διαστάσεων. Μετά την πλήρη αντιστροφή όλων των θετικών προσδοκιών για την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, η κρίση λαμβάνει υπαρξιακά χαρακτηριστικά για την κοινωνία και τη χώρα.

Στη Λήμνο, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τα φτωχότερα αγροτικά στρώματα η κτηνοτροφία και η μικρή ιδιοκτησία έχουν συμπιεστεί μέχρι εξαφανίσεως. Η νεολαία, το επιστημονικό προσωπικό και οι συνταξιούχοι βρίσκονται  σε ασφυξία. Το βιοτικό επίπεδο στο δημόσιο τομέα έχει υποβαθμιστεί, ενώ ο ιδιωτικός τομέας διατηρεί το σκήπτρο της ανεργίας .

Αυτοί μας κυβερνάνε;



Η ανθρώπινη φύση του Έλληνα είναι εξ ορισμού πολύπλοκη. Έντονα συναισθηματική και τις περισσότερες φορές  αντιφατική σε κάθε ορθολογική σκέψη που να κατευθύνεται από λογικές αρχές και ιεράρχηση συμφερόντων του.

Αυτό που χαρακτηρίζει από παλαιά τους Έλληνες είναι η φιλοπατρία και το έντονο θρησκευτικό συναίσθημα.  Δεν θα έπαιρνα όρκο ότι αυτά ισχύουν και σήμερα. Ο λαός αυτός τα τελευταία χρόνια, βυθίστηκε σε μεγάλη πνευματική σύγχυση και αποδέχτηκε την ιδεολογία της αντικατάστασης σε κάθε επίπεδο.  Το ΠΑΣΟΚ αρχικά και τώρα ο Τσίπρας έγιναν ψυχοδιασπαστες και μάλιστα ο τελευταίος παρουσιάζεται ως ο τεχνικός που προσφέρει τα υλικά της ζύμωσης και θα επισπεύσει την σήψη των ιδεολογικών πεποιθήσεων των Ελλήνων, κατηγορώντας όποιον αντιδρά ως φασίστα, ακροδεξιό και εθνικιστή.
Η ¨πρώτη φορά αριστερά¨ δυστυχώς χρησιμοποιήθηκε ως ο «χρήσιμος ηλίθιος του Βλαντίμιρ Λένιν» για την εξυπηρέτηση συμφερόντων άλλων κρατών και της παγκοσμιοποίησης.............

Γνωρίζετε τι έγινε με το πλοίο Τάμπα;

 Στα τέλη του Αυγούστου του 2001, ένα ινδονησιακό οχηματαγωγό πλοίο με το όνομα  Τάμπα μετέφερε 400 περίπου Αφγανούς πρόσφυγες και βούλιαξε στα ανοικτά της Αυστραλίας. Ένα Νορβηγικό εμπορικό πλοίο περισυνέλεξε τους πρόσφυγες αλλά η αυστραλιανή κυβέρνηση αρνήθηκε να δεχθεί τους πρόσφυγες και θέλησε να τους στείλει στο κρατίδιο Νάουρου. Η κυβέρνηση της Αυστραλίας επιδίωξε στην πραγματικότητα, να δώσει ένα μάθημα στα εκατομμύρια παράνομους μετανάστες που περίμεναν στην Ινδονησία.

 Αυτό που ισχυρίστηκαν οι Αυστραλοί τότε, όταν κάποιοι επικαλέσθηκαν τη συνθήκη της Γενεύης, ήταν ότι η συνθήκη δεν δημιουργεί καμία υποχρέωση υποδοχής, η οποία μάλιστα μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο άρνησης για λόγους δημοσίας τάξης.[i]