Άνω κάτω η ΝΔ στη Λήμνο

Γράφει ο Ιωσήφ

Ενώ γιορτάζουμε την εθνική επέτειο και τη παλιγγενεσία του έθνους, η ΝΔ τρέχει και δεν φθάνει στη Λήμνο. Η πρόεδρος της ΝΟΔΕ Μόλλη Μαχαίρα, το προεδρείο και μέλη της τοπικής οργάνωσης της ΝΔ, παραιτήθηκαν ομαδικά, διαμαρτυρόμενοι για αντιθεσμικές παρεμβάσεις και υποβάθμιση του ρόλου της κομματικής τοπικής οργάνωσης από τα κεντρικά.

Γιατί παραιτήθηκα

Την 21 Μαρ 2011, υπέβαλα τη παραίτησή μου από τη θέση της πρόεδρου της τοπικής οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας Λήμνου. Τις παραιτήσεις τους επίσης υπέβαλαν  το προεδρείο και αρκετά  μέλη της ΝΟΔΕ συμπαραστεκόμενοι στην απόφασή μου.

Όπως είπα και στον προϊστάμενο του Οργανωτικού ήταν μία απόφαση που έλαβα μετά από πολύ σκέψη και σύνεση καθόσον η παραίτησή μου οφείλεται αποκλειστικά στις αντιθεσμικές κομματικές παρεμβάσεις  αναρμόδιων  στη λειτουργία της ΝΟΔΕ, με σκοπό  τη καλλιέργεια διχαστικών αντιλήψεων. Επειδή εγώ είχα την ευθύνη για την εύρυθμη και αποδοτική λειτουργία της οργάνωσης  απέναντι στο κόμμα της ΝΔ στη Λήμνο, στα στελέχη και στους ανθρώπους που με ψήφισαν, η παραίτησή μου ήταν πλέον ο μόνος δρόμος.

Η παραίτησή μου είναι μια συμβολική πράξη απέναντι σε μια συμμετοχή σε ένα θεσμό, που κάποιοι τον θέλουν  να είναι εικονικός.

Οι Κοτζαμπάσηδες

Γράφει ο Ιωσήφ

Στα χρόνια της τουρκοκρατίας, το γένος μας είχε ταυτόχρονα να αντιμετωπίσει δύο εχθρούς, έναν εξωτερικό, δηλαδή τον τούρκο και έναν εσωτερικό, δηλαδή τους προσκυνημένους έλληνες, τους πρόθυμους υποτακτικούς τοποτηρητές της τούρκικης εξουσίας, τους κοτζαμπάσηδες. Ο επαναστατημένος ραγιάς νίκησε και έδιωξε τον τούρκο, αλλά δυστυχώς ηττήθηκε από τον δεύτερο.

Στη συνέχεια οι κοτζαμπάσηδες,….. έφυγαν από την επαρχία, γιατί εκεί θα φθείρονταν χωρίς προνόμια και κτήματα και εγκαταστάθηκαν στις μεγάλες πόλεις, όπου  ασχολήθηκαν με το μεταπρατικό εμπόριο και όχι με παραγωγικές δραστηριότητες, και με τη πολιτική, στην οποία εισήλθαν κατά ομάδες (καθόσον δεν υπήρχαν άλλοι ικανοί και με γνώσεις να ασχοληθούν) εφάρμοσαν μια διαμεσολαβητική πρακτική, συνεχίζοντας τα ρουσφέτια που έκαναν επί τουρκοκρατίας και δυστυχώς δεν ασχολήθηκαν με παραγωγή πολιτικής.  

Προτάση για τούρτα (ευθυμογράφημα)

 Να πως τα φάγαμε μαζι.........
(για την τουρτα που βλέπετε αναφέρομαι ).....εσεις τι καταλαβατε?

Αλήθειες που δεν ακούγονται στα μεγάλα κανάλια.

Γράφει ο Ιωσήφ

Η σημερινή κατάσταση στη χώρα δίνει μία χαρακτηριστική εικόνα στον επισκέπτη που έρχεται μετά από 2 ή 3 χρόνια στην Αθήνα. Μία τάση τριτοκοσμικής πρωτεύουσας με απίστευτα μεγάλο αριθμό κλειστών μαγαζιών, μειωμένη κίνηση στα εμπορικά κέντρα, αλλά και το βράδυ, εκεί  που η διασκέδαση και η νυκτερινή δραστηριότητα των Αθηναίων  ήταν ασφυκτική, λες και υπήρχε κατοχική απαγόρευση.

Εκτός από τη κοινωνική διάσταση της κρίσης που όλοι λίγο πολύ ζούμε, υπάρχει και η πολιτική κρίση. Τα μεγάλα κόμματα ευρίσκονται στην εντατική με... βέρτιγκο, έχοντας αντιληφθεί τη κατάσταση και την απαξίωση των πολιτικών από τον κόσμο, προσπαθούν να κεντρίσουν  το ενδιαφέρον των 

Όταν μιλάμε για ανάπτυξη, ξέρουμε τι είναι;

Γράφει ο Λεωνίδας Μαχαίρας

Παρακολουθούμε καθημερινά τις διαφωνίες των πολιτικών στο κοινοβούλιο και στα ΜΜΕ σχετικά με τον όρο ανάπτυξη (development). Τι είναι ανάπτυξη; Οι πολιτικοί μας δεν συμφωνούν ούτε με τον ορισμό. Η οικονομική ανάπτυξη   ‘λένε’ ότι είναι μία έκφραση που σημαίνει γενικά τη δυναμική τάση ενός οικονομικού συστήματος. Καταλάβατε τίποτα; Φυσικά και όχι. Φτιαγμένα ραμμένα για να υπάρχει σύγχυση.  Ας δούμε όμως το θέμα αυτό εδώ στην Ελλάδα και ας προσπαθήσουμε  να σχηματίσουμε μια σαφή εικόνα.  

Στην Ελλάδα έχουμε 2 οικονομικές σχολές ανάπτυξης. Την αντίληψη όπου, η αύξηση της αξίας του συνολικού όγκου των πωλήσεων, δηλαδή του τζίρου των επιχειρήσεων και η  αύξηση του  δείκτη του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ), θεωρούνται ως ανάπτυξη του εθνικού πλούτου και τελικά της προόδου.

Είμαστε βουτηγμένοι στα σκ...α. Πού είναι το ψέμμα;

Γράφει ο Ιωσήφ

’Καρδιά μου φάε πιές και μετά ευφραίνου’’ καθόριζε τον τρόπο ζωής μας για δεκαετίες. "Ο,τι φάμε κι ό,τι πιούμε, μια ζωή την έχουμε" και τα σχετικά..

Μια ζωή με τριτοκοσμική συνείδηση είχαμε και εμείς στη Λήμνο όπως όλοι οι άλλοι Έλληνες. Αλήθεια αισθάνθηκε ποτέ κανείς το νησί μας ως ένα παραγωγικό κομμάτι της πατρίδας  και όχι ως ΧΩΡΟ καλοπέρασης; Με  παραλίες χωρίς  φρεντουτσίνο τα καλοκαίρια; Χωρίς ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ η ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ  για τα βράδια; Χωρίς να είναι μία περιοχή περιβαλλόμενη από νερό, όπου αυτό που αξίζει είναι μόνο να ζούμε τη ζωούλα μας, να βγάζουμε λεφτά και να περνάμε καλά;

Νατούρα, τι πρόσφερε στο νησί;

Γράφει ο Παρατηρητής

Έχουν περάσει 10 χρόνια και πλέον από την εφαρμογή του σχεδίου ΝΑΤΟΥΡΑ. Τότε από ότι τουλάχιστον γνωρίζω στήριξαν το σχέδιο το όποιο υπόσχονταν ανάπτυξη και πρόοδο αρκετοί από το νησί μας, ο κ. Σιφουνακης , οι κ. Αδαμιδης, Κωνστάντιου, Βουλγάρακης, και άλλοι.

Εγώ θέλω να γνωρίζω γιατί το έκαναν? Τι περίμεναν από αυτή την ενεργεία να προσφέρουν στο νησί μας? Και εάν υπήρχαν στοιχεία ανάπτυξης τόσα χρόνια γιατί δεν εφαρμοσθήκαν? Διότι εάν εξαιρέσουμε το ΤΥΠΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ την μελέτη και τα οικονόμησε ο κόσμος τι είδε?