Πανεπιστήμιο νέοι και πολιτική

Ζούμε σε μια πολύ άχαρη εποχή. Εποχή χωρίς όνειρα και ελπίδες. Εποχή γκρίζα, διαβρωμένη από την αναξιοπιστία, το ψέμα, την υποκρισία, τη διγλωσσία και την αναξιοκρατία. του σήμερα είναι η πτώση των αξιών, η κατάρρευση των ιδεολογιών, η αμφισβήτηση των προτύπων, η υποχώρηση της συλλογικής δράσης προς όφελος του ατομισμού, η εξαφάνιση των ηρώων και η υποκατάστασή τους από star.

Παλαιότερα η πολιτική δράση, οι ιδεολογικοί αγώνες ήταν ιεροί. 

Περηφάνεια γιοκ, ελπίδα καπουτ.....

Κάποτε υπήρξε μια όμορφη λέξη που έγινε κίνημα. Έγινε ξεκίνημα και πορεία για όλους εμας τους Έλληνες. Το όραμα της Αλλαγής που μεταλλάχθηκε σε όραμα της αναγέννησης, της άνοιξης, της μετεξέλιξης, της Ελπίδας για να φθάσει σήμερα στο τέλμα του ‘’NO HOPE’’.

Την διαδρομή μας τη γνωρίζουμε όπως και το γεγονός ότι δεν  αλλάξαμε καθόλου. Δεν αλλάξαμε, δεν αναγεννηθήκαμε αλλά ούτε και μεταλλαχθήκαμε. Οι λόγοι μας είναι γνωστοί αλλά δεν τους παραδεχόμαστε. Την αγανάκτησή λοιπόν δεν την συμμερίζομαι. Το αίσθημα αδικίας που νιώθει ο Έλληνας δεν το καταλαβαίνω. Για ένα πράγμα μονάχα εξακολουθώ να αναρωτιέμαι. ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΣΑΣ ΜΩΡΕ ΈΛΛΗΝΕΣ;

Η ηθική της πορνογραφίας

Η νέα τάση προστάζει τα ζευγάρια να περνούν ατελείωτες ώρες αποχαύνωσης μπροστά από μία οθόνη, που πίσω από αυτή, θα παίζει μία ταινία πορνό. Ή και δύο, ή και τρεις. Βλέποντας λοιπόν «εκπαιδευτική» τηλεόραση, εσύ αναρωτιέσαι από μέσα σου τι ωραία που θα ήταν να σου τα έκανε όλα αυτά η σύντροφός σου, όταν εκείνη την ίδια στιγμή -ενδόμυχα- θα ήθελε να βγάλει τη «στολή» της παρθένας και να γίνει η πορνοστάρ σου για μία -ή και περισσότερες- βραδιές.

Στη δεκαετία του 1970 το πορνό ήταν ένα κακό υποκατάστατο των πραγματικών γυναικών. Σήμερα το τέλειο πορνό είναι εκείνο που αντι προσωπεύει το «πραγματικό» σεξ για τα νέα παιδιά και οι αληθινές γυμνές γυναίκες αποτελούν απλά ένα κακό πορνό.

Η δύναμη της προσευχής

Οι μέρες είναι πολύ δύσκολες. Η οικονομική ανέχεια έχει επηρεάσει κάθε σπίτι κάθε άνθρωπο που αγωνίζεται,εργάζεται και μοχθεί. Ο  έλληνας    υπομένει     αλλά ξεχνάει κάτι. Την προσευχή.
''Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με''

Τη δύναμη αυτή της καθημερινής προσευχής, μας φανερώνουν τα παράκάτω δύο πραγματικά γεγονότα:

Κάποτε, ένας Αγιοπαυλίτης Μοναχός είχε πάει στον Άγιο Γεράσιμο στην Κεφαλληνία. Την ώρα της Θείας Λειτουργίας έμεινε μέσα στο Ιερό και έκανε κομποσκοίνι – έλεγε νοερώς την ευχή Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον ημάς – ενώ έξω έψαλλαν. Είχαν φέρει δε στην Εκκλησία και έναν δαιμονισμένο, για να θεραπευθεί από τον Άγιο Γεράσιμο.
Ενώ λοιπόν έλεγε την ευχή ο Μοναχός μέσα από το Ιερό, το δαιμόνιο έξω καιγόταν και φώναζε:

Απιστίες γυναικών το ανάγνωσμα

 Κυρίες μου διάβασα τα άρθρα σας που δυστυχώς με βρίσκουν κάθετα αντίθετο.

Μιλάτε για το σώμα, τις ορμόνες, τα θέλω, τα μπορώ και όλα τα άλλα υλικά πράγματα. Πού είναι το μυαλό, η πνευματικότητα, η καρτερία τα χαρακτηριστικά αυτά προτερήματα μίας γυναίκας που έχει προικισθεί από τη φύση; Όλα στο βωμό της  ευχαρίστησης και της εφήμερης χαράς;


Την ισότητα με τους άντρες αν και δεν το αναφέρετε  στην απιστία λοιπόν την θεωρείτε δεδομένη. Η διαφορά είναι προφανώς στους λόγους.  Εσείς απιστείτε για εκδίκηση, για τόνωση του εγώ, για τη συγκίνηση της ανομίας, για να διώξετε τη μοναξιά, να αναβιώσετε το παρελθόν και να τύχετε αποδοχής. Αν θεωρείτε την  ύλη είναι πιο πάνω από το πνεύμα τοτε σας  καταλαβαίνω.

Απάντηση στη Λίλιαν

Μύθος η πραγματικότητα;  Πίστη η απιστία;

Αγαπητή Λίλιαν διάβασα το αρθρο σου και προβληματίστηκα. Συμφωνώ μαζί σου βέβαια σε κάποια πράγματα αλλά  σε κάποια άλλα όχι.

Δεν πιστεύω ότι η απιστία έχει να κάνει μόνο με την αναστάτωση των ορμονών στη ηλικία μεταξύ 40-50 των γυναικών. πιστεύω ότι είναι ένα θέμα πολυπαραγοντικό. Βεβαια η διαταραχή των ορμονών μπορεί να επιφέρει κάποιες αλλαγές στο σώμα μας, στη συμπεριφορά μας, στη ψυχολογία μας, αλλά παράλληλα με αυτή τη διαταραχή μήπως όντως συμβαίνει και κάτι άλλο;

Αι γυναίκαι είναι άπισται….

H σεξουαλική απελευθέρωση της γυναίκας είναι γεγονός.O μύθος της «αιώνια πιστής»γυναίκας έχει καταριφθεί πανηγυρικά.Το 74% των Ελληνίδων δεν διστάζουν να δηλώσουν πως είναι άπιστες. Η Ελληνίδα δεν ντρέπεται πια να ομολογήσει ανοικτά πως έλκεται ιδιαίτερα από την εξωτερική εμφάνιση και πως προσέχει ιδιαίτερα τους γλουτούς, την πλάτη, τα πόδια και τα δάκτυλα των ανδρών. 

Μην αναρωτιέστε λοιπόν πια γιατί οι άνδρες δεν είναι οι κυνηγοί στο σεξουαλικό παιχνίδι. Σήμερα οι ρόλοι είναι ισότιμοι και η γυναίκα είναι εξίσου διεκδικητική αλλά και ανταγωνιστική στον έρωτα. Όταν αντιλαμβάνονται   την τελευταία τους ευκαιρία, στη δεκαετία των σαράντα  χρόνων τους προκειμένου να επιβεβαιωθούν με τον κατάλληλο άνδρα, υποκύπτουν στον πειρασμό της απιστίας και νιώθουν τη διάθεση για ερωτικές περιπέτειες.  

Ελλάδα τέλος;

Το 2011 είναι μια χρονιά σταθμός για όλη τη Μεσόγειο αλλά ιδιαίτερα για την Ελλάδα και τη Τουρκία. Η τελευταία για πρώτη φορά μετά τη πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, επιδεικνύει τόσο μεγάλη επεκτατική διάθεση προς τα Βαλκάνια, τον Καύκασο, την Κεντρική Ασία και τη Μέση Ανατολή.

Προσπαθεί έντεχνα να αποδυναμώσει τον ρόλο των στρατιωτικών  να προσδώσει στη χώρα μία νέο-οθωμανικό εικόνα, και να καθιερωθεί ως περιφερειακή δύναμη με την ‘’διπλωματία των κανονιοφόρων’’. Στη προσπάθειά της να επανορθώσει την εικόνα του ΄Μάλτα γιοκ’ έχει εξαπολύσει μία μεγάλη επιχείρηση ψυχολογικής επιρροής των γειτόνων της για την ικανότητα του Τουρκικού στόλου. Το αποτέλεσμα είναι ότι εμείς οι αγέρωχοι ναυτικοί που έχουμε γίνει πολυθρονάτοι  καφενόβιοι σχολιαστές σε λίγο θα γίνουμε ραγιάδες και πληρώματα του.