Ο μεγαλύτερος σύμμαχος είναι το κοινό συμφέρον

Στο blog αυτό έχουμε ιδιαίτερα ασχοληθεί με το ακτοπλοικό πρόβλημα της Λήμνου και πολύ φίλοι έχουν καταθέσει την άποψή τους. Το αποτέλεσμα όμως ποιο είναι; Το ίδιο και το αυτό. Γέρικα πλοία. Κακές υπηρεσίες  και ένα κράτος να επιδοτεί τη νησιωτικότητα με ψίχουλα. 

Ο Θ. Μπαβέας στο άρθρο του για το ακτοπλοικό πρόβλημα και τον επιμερισμό ευθυνών γράφει « Οι εκάστοτε Παράγοντες του τόπου αν και φιλοδοξούν να γράψουν με χρυσά γράμματα  το όνομα τους ,ως σωτήρες και λυσσάρηδες του ακτοπλοϊκού προβλήματος μόνο συσκέψεις κάνουν και γράφουν αμέτρητες σελίδες ψηφίσματα και διαμαρτυρίες  καθώς και παραστάσεις για υποσχέσεις σε διαφόρους Υπουργούς χωρίς αποτελέσματα. Πάντως με τις επιτροπές τίποτα δεν λύθηκε εάν δεν υπάρχει ενδιαφέρον από τους ακτοπλόους που πρέπει να τύχουν σωστής συνεργασίας από τα αρμόδια υπουργεία» 

Το τέλος μίας σχέσης

Τελειώνει μόνον ότι υπήρξε. Μα αν υπήρξε αληθινό, πάντα θα υπάρχει.

 

Στους βιβλιόφιλους και κινηματογραφόφιλους  και όχι μόνο, είναι γνωστή  η ταινία «Το τέλος μιας σχέσης». Η θρυλική ιστορία αγάπης του Γκράχαμ Γκρην έχει μεταφερθεί δύο φορές στον κινηματογράφο: το 1955 με πρωταγωνιστές την Ντέμπορα Κερ και τον Βαν Τζόνσον, καθώς και το 1999, σε σκηνοθεσία του Νιλ Τζόρνταν, με πρωταγωνιστές τον Ρέιφ Φάινς και την Τζούλιαν Μουρ.

Η παράνομη ερωτική σχέση του Μόρις Μπέντριξ με τη Σάρα, που ανθίζει στα ταραγμένα χρόνια των βομβαρδισμών του Λονδίνου από τη γερμανική αεροπορία, στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου, λήγει όταν εκείνη τον εγκαταλείπει ξαφνικά και χωρίς καμία εξήγηση. Δύο χρόνια αργότερα, έπειτα από μια τυχαία συνάντηση που αναζωπυρώνει τον έρωτά του και τη ζήλια του, ο Μπέντριξ προσλαμβάνει έναν ιδιωτικό αστυνομικό και του αναθέτει να παρακολουθεί τη Σάρα με αποτέλεσμα ο έρωτάς του γι' αυτή να του γίνει πολύ σύντομα εμμονή.

Η πολιτική στα ερείπια ενός πελατειακού κράτους

Θεόδωρος  Ι. Μπαβέας

 Στη χώρα μας  το πολίτευμα είναι Προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία  και η λαϊκή κυριαρχία είναι ο θεμέλιος λίθος του πολιτεύματος,  επομένως όλες  οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, και ασκούνται όπως καθορίζει το Σύνταγμα,  είναι υπέρ του λαού ,ενώ παράλληλα διαφυλάττουν την εθνική μας  κυριαρχία .

 Παρακολουθούμε ότι αυτή την περίοδο  της οικονομικής κρίσης, σε αυτή την εμπόλεμη οικονομική κατάσταση που βρισκόμαστε , να γίνονται κατεπείγουσες αντισυνταγματικές ............

Άνοιξε το Γραφείο απεμπλοκής επενδύσεων στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου

Ενημερωθήκαμε για μία  πρωτοβουλία τoυ Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου με σκοπό τη  καταγραφή επενδύσεων, των οποίων η υλοποίηση καθυστερεί λόγω γραφειοκρατικών, διοικητικών ή άλλων εμπλοκών που έχουν σχέση με τη λειτουργία των κρατικών υπηρεσιών, ώστε να απεμπλακούν το συντομότερο δυνατό.  Επειδή αιφνιδιαστήκαμε πολύ θετικά από τη πρωτοβουλία αυτή  επικοινωνήσαμε με την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου και συγκεκριμένα με τον κ. Διαμαντόπουλο ο οποίος μας απάντησε ευγενικά και  άμεσα.

Καιροσκόπος ο ομορφάντρας Έλληνας

Ακούμε και διαβάζουμε ότι οι Έλληνες δουλεύουν περισσότερο από τους Δυτικούς μας εταίρους και ίσως όταν έχουμε τις ίδιες επιλογές με αυτούς είναι ακριβές Είμαστε όμως λιγότερο συνεργατικοί.

Στη θεωρία παιγνίων καιροσκόπος (ή οπορτουνιστής) είναι αυτός που αρπάζει την ευκαιρία να βγάλει ένα καλό κέρδος σήμερα, ακόμα και αν αυτό δυσχεράνει τη θέση του αύριο. Συνήθως, είναι αυτός που παραβαίνει έναν κανόνα ή χαλάει μια συνεργασία για να κάνει την αρπαχτή.

Ο ταβερνιάρης στη Μύρινα που σερβίρει σαβούρα στους τουρίστες αυτό κάνει: παραβαίνει την άτυπη σύμβαση του εστιάτορα με τον πελάτη, για να βγάλει καλό κέρδος στη μερίδα, με κίνδυνο ο πελάτης να μην ξαναέρθει. Πράττει απόλυτα ορθολογικά, γιατί ο τουρίστας είναι περαστικός και δεν θα ξαναερχόταν έτσι κι αλλιώς. Αυτό χαλάει τη γενική εικόνα της Λήμνου, αλλά δεν τον ενδιαφέρει, γιατί η εικόνα διαμορφώνεται από όλες τις ταβέρνες μαζί, όχι από τη δική του.

Γιατι Chiosshop και όχι Limnosshop

 

 Περπάτησα  μεσ’ τις γιορτές στο Πειραιά και βρήκα ένα  κατάστημα πολύ γραφικό που πραγματικά το ζήλεψα. Ήταν το Chios shop. Από τις φωτογραφίες βλέπετε την επωνυμία και τα τοπικά προϊόντα της Χίου που πουλούσε ένα ιδιωτικό μαγαζί που είχε την επωνυμία.

Λήμνος σε μικρογραφία η Ελλάδα

Όταν γράφτηκε το κείμενο της 24/12/2011 για την κάκιστη συμπεριφορά της υποτιθεμένης ανεξάρτητης δικαιοσύνης προς το ηγούμενο της μονής Βατοπεδίου δεν μπορούσα να φαντασθώ ότι θα υπήρχε τέτοια εξέλιξη με μια αντιπαράθεση η οποία αν μη τι άλλο δείχνει μεγάλο ενδο-παραταξιακό χάσμα. Δεν ξέρω αν όλα αυτά, τα οποία καταμαρτυρούν στον τέως Νομάρχη και Έπαρχο είναι αληθινά και εάν θα βγουν στην επιφάνεια, εάν δηλαδή υπάρχουν έγγραφα που τα στοιχειοθετούν αλλά εάν είναι πραγματικά, τότε δικαιολογείται  ότι η Λήμνος να είναι σε αυτήν την κατάσταση και κατ' αντιστοιχία  η Ελλάδα έχει φτάσει στην κατάσταση που είναι σήμερα . Όταν δηλαδή κάποιοι  δεν έχουν σκοπό την προσφορά αλλά τα προσωπικά οφέλη, τότε δυστυχώς υπάρχει αποτυχία.

Οι απάτριδες και οι νενέκοι

Νέο έτος 2012 με το οποίο ο ελληνικός λαός ελπίζει τι ; Ένα ερώτημα για το οποίο απάντησε ο Πρόεδρος της ελληνικής διακορευμένης δημοκρατίας. «Αφού ελπίζει ένας τεχνοκράτης τότε πρέπει να ελπίζουμε» και «με την εκλογή του Παπαδημου κατέπεσε ο κουρνιαχτός αν και κάποιες εφημερίδες συνεχίζουν να γράφουν…». ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ.

Εγώ ως απλός Έλληνας θέλω να ρωτήσω τον πρόεδρο της ανύπαρκτης ελληνικής δημοκρατίας, εάν το πρόβλημα είναι να καταπέσει ο κουρνιαχτός ή να σώσουμε την Ελλάδα και τους Έλληνες. Δεν βλέπει αυτά τα οποία γίνονται ,δεν βλέπει ότι ο κόσμος βρίσκεται ένα βήμα πριν την έκρηξη; Πιστεύει ότι στην σημερινή Ελληνική δημοκρατία υπάρχει δικαιοσύνη;